Nasłonecznienie

Najważniejszym elementem kolektora słonecznego, w którym znajduje się też ogniwo fotowoltaiczne jest element zbudowany z blachy miedzianej lub aluminiowej, rzadziej stalowej, taki jak absorber, który jak sama nazwa wskazuje absorbuje promieniowanie słoneczne. Do absorbera przymocowane na całej swojej długości są miedziane rurki, przez które przepływa czynnik niezamarzający. Całość pokryta jest specjalną warstwą wysoko selektywną, czyli dokładnie taką, która ma bardzo wysoki współczynnik absorpcji dla promieniowania słonecznego oraz niski współczynnik emisji dla promieniowania podczerwonego. Aby uchronić taki absorber przed stratą ciepła do otoczenia umieszcza się go w szczelnym pudełku bardzo dobrze izolowanym płytą poliuretanową lub wełną mineralną od spodu.

Całość przykryta jest szybą.

Drugim również istotnym elementem takiego urządzenia jak ogniwo fotowoltaiczne jest jego przeźroczyste pokrycie. Najczęściej używa się w tym celu szybek szklanych hartowanych o bardzo małej zawartości żelaza w celu zwiększenia przepuszczalności dla promieniowania słonecznego aby mogło być lepiej absorbowane.

Takie elementy jak ogniwo fotowoltaiczne służą do przekształcania energii promieniowania słonecznego na energię elektryczną za pomocą tak zwanych ogniw słonecznych. Ogniwa fotowoltaiczne wytwarzają tylko i wyłącznie prąd stały , który przekształcany jest w prąd zmienny za pomocą falownika lub bezpośrednio ładuje akumulatory. Wykorzystuje się je na przykład w elektrowniach słonecznych, do ogrzewania domów i innych budynków użyteczności publicznej, w małych zegarkach i kalkulatorach, a przede wszystkim w przestrzeni kosmicznej, gdzie promieniowanie słoneczne jest dużo silniejsze. Energia słoneczna zaczęła być wykorzystywana znacznie wcześniej niż energia wiatru lub wody. Było to bardzo dawno temu i było związane z możliwością korzystania z niej bez użycia jakichkolwiek urządzeń mechanicznych. Już społeczeństwa pierwotne posługiwały się nią do suszenia mięsa, ryb, owoców, skór, drewna i glinianych cegieł.